काठमाडौं – विश्वकप फाइनलमा स्पेनसँग १–० ले पराजित हुँदै अर्जेन्टिनाले उपाधि गुमायो। निर्धारित समय गोलरहित बराबरीमा सकिए पनि अतिरिक्त समयमा फेरान टोरेसले गरेको गोल नै अर्जेन्टिनाको हारको कारण बन्यो। खेलभर स्पेनले दबाब कायम राख्दा अर्जेन्टिनाले आफ्नो स्वाभाविक खेल प्रदर्शन गर्न सकेन। अर्जेन्टिनाको हारका पाँच प्रमुख कारण यस्ता छन्–
१. मेसीमाथि अत्यधिक निर्भरता
स्पेनले कप्तान लियोनेल मेसीलाई प्रभावकारी रूपमा नियन्त्रणमा राख्यो। प्रतियोगिताभर आठ गोल गरेका मेसी फाइनलमा गोल गर्न असफल भए। उनको पासिङ र आक्रमण निर्माण गर्ने क्षमता पनि अपेक्षाअनुसार देखिएन। स्पेनको कडा मार्किङका कारण मेसीले केवल एक शट प्रहार गरे, त्यो पनि लक्ष्यमा परेन। टोलीले मेसीमा अत्यधिक निर्भर रहँदा अन्य खेलाडीले पनि प्रभाव छोड्न सकेनन्।
२. अत्यधिक रक्षात्मक रणनीति
अर्जेन्टिनाले आफ्नो आक्रामक शैलीभन्दा रक्षात्मक रणनीतिलाई प्राथमिकता दियो। स्पेनको लय बिगार्ने प्रयास गरे पनि यसले टोलीलाई अवसर सिर्जना गर्न कठिन बनायो। गोलकिपर एमिलियानो ‘डिबु’ मार्टिनेजले धेरै उत्कृष्ट बचाउ गर्दै टोलीलाई खेलमा टिकाइराखे। यद्यपि अन्तिम समयमा जुलियानो सिमोनेको नेतृत्वमा सिर्जना भएका अवसरलाई गोलमा परिणत गर्न नसक्दा अर्जेन्टिनाले खेल आफ्नो पक्षमा पार्न सकेन।
३. स्पेनको मिडफिल्डको पूर्ण नियन्त्रण
रोड्री, पेड्रीलगायत स्पेनका मिडफिल्डरहरूले खेलको गति आफ्नो नियन्त्रणमा राखे। बलमा लगातार नियन्त्रण राख्दै तीव्र पासिङ र प्रेसिङमार्फत स्पेनले अर्जेन्टिनालाई सहज रूपमा खेल निर्माण गर्न दिएन। यसका कारण अर्जेन्टिनाले अधिकांश समय रक्षात्मक खेल्न बाध्य भयो।
४. एन्जो फर्नान्डेजको रातो कार्ड
दोस्रो हाफको इन्जुरी समयमा एन्जो फर्नान्डेजले दोस्रो पहेंलो कार्ड पाएपछि मैदान छाड्नुपर्यो। त्यसपछि अर्जेन्टिना १० खेलाडीमा सीमित बन्यो। एक खेलाडी कम भएपछि स्पेनको निरन्तर दबाब झेल्न कठिन भयो र अतिरिक्त समयमा फेरान टोरेसले निर्णायक गोल गरे। यसअघि चोटका कारण डिफेन्डर लिसान्द्रो मार्टिनेज मैदान बाहिरिएपछि अनुभवी निकोलस ओटामेन्डीलाई मैदानमा उतार्नुपरेको थियो, जसले पनि रक्षापंक्तिमा असर पार्यो।
५. स्पेनको सामूहिक प्रदर्शन
स्पेन कुनै एक स्टार खेलाडीमा निर्भर रहेन। मिकेल ओयारजाबाल, रोड्री, पेड्री, मार्क कुकुरेया, मिकेल मेरिनो, निको विलियम्स र फेरान टोरेससहित सबै खेलाडीले आफ्नो जिम्मेवारी उत्कृष्ट रूपमा निभाए। प्रशिक्षक लुइस दे ला फुएन्तेको रणनीति र टोलीको सामूहिक खेल नै स्पेनको सफलताको मुख्य आधार बन्यो।
स्पेनको पुनरागमन
सन् २०२२ मा कतार विश्वकपको प्रि–क्वार्टरफाइनलमा मोरक्कोसँग पेनाल्टी सुटआउटमा पराजित भएपछि स्पेनले टोली पुनर्निर्माणको प्रक्रिया अघि बढाएको थियो। प्रशिक्षक लुइस दे ला फुएन्तेको नेतृत्वमा संगठित र अनुशासित टोली बनेको स्पेनले अन्ततः विश्व फुटबलको सर्वोच्च उपाधि जित्दै आफ्नो पुनरागमनलाई ऐतिहासिक बनाएको छ।
प्रतिक्रिया दिनुहोस्